Kübra Koç

Psikanaliz ve Zamansızlık

​

Kontrolünü kendimizin yaptığı ve çerçevesini bizim belirlediğimiz şu günlerde daha fazla çalışıyoruz. Yakın çevremden gördüğüm kadarıyla üretmediğimiz, düşünmediğimiz ya da eyleme dökmediğimiz zaman kalmadı. Zaman hayatımızdan kaybolmuş gibi görünüyor. Taze keşfettiğim Byung-Chul Han “Zamanın Kokusu” kitabında şöyle diyor: “Zaman tüm ritmini kaybettiğinde, herhangi bir dayanağı ve istikameti olmadan açıklığa doğru akıp gittiğinde, doğru veya iyi zaman da ortadan kaybolur.” 

____

 

Bu zamansızlık hali bana tıpkı düşlemsel dünyamıza kapı araladığımız seanslardaki serbest çağrışımla akla gelen şeylerin herhangi bir otosansüre uğramadan söze dökülüvermesini çağrıştırdı. Belirli bir düzenden uzak bu hal serbest çağrışımın yakından temas ettiği, kendi salınımında akıp giden, kontrol edilemeyen, sınırları olmayan ve tutulamayan, geçmişi şimdi ile ilişkilendirebilmemizi sağlayan bilinçdışı dünyasının kendi çeşitliliğindeki serbestlik hali gibi.

____

 

Psikanaliz, birbiri içine geçmiş zamansızlık içinde kendimize anlamlar yaratabildiğimiz, birbirinden kopukmuş gibi görünen parçaların anlam bulduğu ve eksiği tamamlayarak hikayemizi oluşturmaya çalıştığımız ruhsal çalışmamızın kendisi. Bu ruhsal çalışmamız sayesinde içsel dünyamızda olup bitenleri ve bunların yaşamımızdaki olaylarla bağlantılarını görebiliyoruz. Kendimize bakabilme fırsatı yakaladığımız ve hikayemizin hakikatini keşfedebildiğimiz bu yolculukta kendimizi anlayabildiğimiz ölçüde bir ötekini keşfetmeye niyetlendiğimiz alanı açabiliyoruz.